Budowa sadzarki do ziemniaków – kluczowe elementy i ich funkcje w maszynie

Sadzarka do ziemniaków to urządzenie rolnicze, które nierzadko obserwujemy na polskich polach. Umożliwia ona szybsze, bardziej efektywne i równomierne rozmieszczenie kartofli w glebie, co zapewnia z kolei wysokie plony. Można wyróżnić kilka jej rodzajów – różnią się one od siebie m.in. konstrukcją. Jak wygląda zatem ogólna budowa sadzarki do ziemniaków i w jakie elementy jest ona wyposażona? Sprawdź!

Budowa sadzarki do ziemniaków – kluczowe elementy i ich funkcje w maszynie

Można wyróżnić dwa podstawowe rodzaje sadzarek do ziemniaków, które znajdują się w polskich, zazwyczaj dużych gospodarstwach rolnych i znacznie przyspieszają proces sadzenia oraz oddziałują w dużym stopniu na efektywność upraw:

• sadzarki półautomatyczne – w tym przypadku ziemniaki wkłada się do komór tarczowego zasobnika, który obraca się w płaszczyźnie poziomej; kiedy komora obraca się o pewien określony kąt i trafia na otwór zlokalizowany nad wylotem redlicy, sadzeniak spada do bruzdy;
• sadzarki automatyczne – można je podzielić na: przenośnikowe oraz tarczowe; co więcej, mogą one być przyczepiane lub zawieszane; w większości przypadków mają one postać modułową, dzięki czemu można bez problemu zwiększać szerokość roboczą. Najważniejszym modułem jest tutaj 2-rzędowa maszyna. Warto podkreślić, że wyróżniamy nie tylko sadzarki redlinowe (tworzące redliny), ale również te zagonowe, które sadzą w zagonach. Pozwalają one  sadzić ziemniaki w 3 rzędach, jednak działają one w podobny sposób jak te redlinowe.

Mechanizmy odpowiedzialne za precyzyjne sadzenie ziemniaków

Jeśli chodzi o automatyczne sadzarki tarczowe, niezwykle istotnymi zespołami są tutaj:

• zagarniacze zasypujące ziemniaki lub obsypniki,
• tarcze z chwytakami (które zabierają sadzeniaki ze zbiornika),
• redlice (odpowiedzialne za tworzenie bruzd).

Ze względu na to, że chwytaki wykazują się małą precyzją, sadzarki przenośnikowe coraz częściej zastępują modele tarczowe.

Jeśli chodzi o urządzenia przenośnikowe, czerpaki, które zbierają ziemniaki, przymocowywane są do taśm lub łańcuchów. To z kolei sprawia, że można wyodrębnić sadzarki:

• taśmowo-palcowe,
• taśmowo-czerpakowe.
• łańcuchowo-czerpakowe,
• igiełkowe.

Najnowocześniejszym rozwiązaniem, zapewniającym największą wydajność, jeśli chodzi o samą budowę, są modele taśmowo-czerpakowe. W tym przypadku sadzeniaki zbiera się z dolnego fragmentu zbiornika przy wykorzystaniu czerpaków, które zlokalizowane są na taśmie i które przenosi się w górę. W górnej części przenośnika dochodzi do staczania się ziemniaków na kolejny czerpak, a następnie opuszcza się je do dolnej części bruzdy, którą tworzą redlice. Korpus obsypnika zakrywa ziemniaki, natomiast napęd przenośnika pobierany jest z kół sadzarki, które posiadają na obwodzie ostrogi.

Kilka słów należy powiedzieć również o ramce, która usytuowana jest nad tarczą z czerpakami. Strąca ona nabrane sadzeniaki w sposób podwójny. W tym celu wykorzystuje się również gwiazdki wstrząsające, które prawidłowo nastawia się przy pomocy dźwigni, we właściwej odległości od taśm z czerpakami. Jeśli chodzi o dopływ ziemniaków do tych taśm, ustawia się go poprzez zlokalizowane w zbiornikach przegrody z gumy, które nastawia się przy wykorzystaniu dźwigni.

Wpływ konstrukcji sadzarki na efektywność pracy

W klasycznych sadzarkach gęstość sadzenia rolnik ustawia poprzez modyfikację prędkości ruchu taśm wysadzających – wykorzystuje się tutaj koła łańcuchowe zlokalizowane w przekładni, która przenosi napęd do taśm od kół urządzenia. Jeśli chodzi o głębokość sadzenia, ustawia się ją poprzez wysuwanie redlic.

Dodatkowo niektóre modele sadzarek posiadają dozowniki do zaprawiania bulw, a także zespoły do aplikacji nawozów mineralnych. Sam napęd na zespoły robocze przekazywany jest od kół – z ostrogami lub tych ogumionych.

Co więcej, coraz więcej sadzarek wyposażanych jest w napęd hydrauliczny. Dzięki niemu możliwa jest bezstopniowa regulacja głębokości sadzenia. Czasem posiadają one również elektroniczne czujniki, dzięki którym sadzenie może być przeprowadzane z jeszcze większą dokładnością.

Inne, ważne elementy sadzarki do kartofli

Oto inne, istotne elementy sadzarki do kartofli, które powinien znać każdy plantator.

Rama sadzarki

Rama stanowi konstrukcję nośną sadzarki, wraz z trzypunktowym układem zawieszenia. Do ich wykonania często wykorzystuje się profile zamknięte ze stali. Na konstrukcji osadzone są wszystkie inne elementy sadzarki.

Redlice

Wspomnieliśmy już o redlicach – teraz warto ich temat rozwinąć. Elementy te, wraz z płozą, często są umieszczane w przednim fragmencie sadzarki. Wyorują one bruzdy, w których – w następnej kolejności – znajdą się ziemniaki. Dzięki płozie operator urządzenia może wyrównać ziemię. Głębokość bruzdy często ustawia się poprzez wysokość położenia słupka płozy. Jest on blokowany przy pomocy śruby. W słupku znajduje się otwór do zawleczki, która wpływa na położenie płozy podczas jej przewożenia.

Dozowniki, rynna i klapka

Nie można zapomnieć również o dozownikach, czyli zespołach wysadzających, przeznaczonych do bezpośredniego sadzenia kartofli. W określone gniazda tarczy obrotowej należy wkładać ziemniaki, które trafiają do wyoranych gniazd poprzez rynnę. Nad tarczami dozownika zlokalizowana jest klapka, która zasłania jedno gniazdo – w ten sposób nie da się włożyć do niego sadzeniaka, co mogłoby doprowadzić do blokady poprzedniego gniazda.

Tarcza dozownika i koła zębate

Liczba obrotów tarczy dozownika często wpływa na odległość sadzeniaków w rzędzie – zwłaszcza gdy mówimy o modelach 4-rzędowych. Obroty tarczy związane są z kolei z liczbą zębów koła zębatego, które napędza przekładnię łańcuchową. Jeśli chodzi o sadzarki 2-rzędowe, odległości sadzeniaków w rzędzie reguluje się często poprzez tarcze obrotowe dozownika. Koło napędzające leży na jednej osi z kołem napędowym. Po uniesieniu łańcuszka dochodzi do tego, że koło napędowe wyłącza układ napędowy dozowników.

Obsypniki

W tylnej części sadzarki usytuowane są obsypniki, które – jak już powiedzieliśmy – zasypują glebą sadzeniaki i tworzą redliny o konkretnym kształcie i wysokości. Jeśli chodzi o sadzarki 2-rzędowe, omawiane przez nas elementy maja formę radlic, natomiast głębokość obsypywania ustawia się tak jak w radlicach do wyorywania bruzd. Jeśli mówimy z kolei o sadzarkach 4-rzędowych, często stosuje się w nich obsypniki talerzowe. Poprzez kąt pochylenia talerzy farmer może dostosować wysokość zasypywania ziemniaków. Całą operację przeprowadza się przy pomocy pokrętła, po zluzowaniu odpowiedniej nakrętki. Siłę docisku talerzy ustala się z kolei przy pomocy sprężyny – zmienia się w tym przypadku usytuowanie zawleczki.

Znaczniki, ławki, półka i światła odblaskowe

W niektórych sadzarkach można też znaleźć znaczniki, które wyznaczają tor, po jakim przemieszczają się ciągniki i same, opisywane przez nas urządzenia. W wielu z nich ważnym elementem są również ławki – są one miejscem, w którym można obsługiwać całe urządzenie. Do tego dochodzi półka, w której można składować pojemniki z sadzeniakami. Nie można zapomnieć także o światłach odblaskowych, które zainstalowane są po bokach urządzenia.

Szukasz części do sadzarki? Znajdziesz je u nas! Sprawdź ofertę Exparto i dowiedz się więcej!